Anne Olunca Anlarsın Oğlum

 

”Nasıl yani anne ben büyüyünce hani baba olacaktım?”

Bazen biz anneler kendimizi anlatabilmek adına kantarın topuzunu biraz kaçırıyoruz. Çocuklarımızın yaşından büyük düşünmesini ve bizimle empati kurmasını bekleyebiliyoruz ve bunu genelde farkında olmadan yapıyoruz.

Benim amacım buradan ahkam kesmek değil elbette ama bazen birilerinin bize, bazen de bizim başkalarının üzerinde farkındalık yaratmamızda fayda var.

Bazen hayat şartlarının zorluğundan, iş, güç koşturmacanın arasında yıpranıyoruz, yoruluyoruz. Sonuç olarak da çocuklardan zaman zaman büyük olgunluğu bekleyebiliyoruz. Çocuklarımızı sorumlu birer insan olarak yetiştirmek isterken de biraz abartılı davrandığımız zamanlar olabiliyor. Tabi kendim gibi iyi anne olmaya çalışan kişilerden bahsediyorum.

Günlük koşturmaca içinde bazen onları yeterince dinleyemiyoruz. Hayal dünyalarının bir parçası olamıyoruz. Oysa ki beraber hayal kurmak, beraber resim yapabilmek ne kadar da önemli konular. Böylece onlarını frekanslarına daha yakın olup onları daha iyi anlayabiliriz.

Bir de saldım çayıra mevlam kayıra diyen anneler var. Onların rahatlığına bazen imrensem de bu kadar kontrolsüzlüğü de hiç sağlıklı bulmuyorum. Haya

t bir denge üzerine kurulu …Sonuçta çocuğu bunaltmadan , yaşından büyük düşünmeye zorlamadan, sorumluluklarını anlatabilmek ve empati duygusunu çocuklarımıza aktarabilmek bütün mesele.

Bırakalım çocuklar çocuk gibi büyüsün. Çocukluk geri dönmüyor ve çok kısa sürüyor.

bahar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Next Post

Pimpirikli Anne Sendromu

Sal Ağu 14 , 2018
Anne Neye Denir?  Telefonun birkaç defa çalınıp açılmadığında, önce polis, sonra mit ve genelkurmaya haber verecek canlıya ‘‘Anne” denir. Evhamlı Anne Sendromu Böyle bir sendrom durumu varmış annelerde. Evham, yani kaygı bozukluğu ve aşırı kontrolcülük. Bende bu durumdan azcık muzdaribim. -”Aman dikkat et düşeceksin” -”Bak yine kafanı vuracaksın” vesaire vesaire… Peki […]

You May Like